Interactieve Tekst
Week 3: Recensie
Boeiuh: het stille protest van de jeugd
Dit boek moet inzicht geven in ‘de jeugd van tegenwoordig’. Waarom doen ze niets? Waarom zijn ze zo passief? Ze tonen nergens interesse in, waarom? De schrijver probeert deze opvattingen te verklaren aan de hand van ‘praktijk voorbeelden’. Want is het eigenlijk wel zo dat het ‘de jeugd van tegenwoordig’ niets interesseert? Aan de hand van de kreten ‘Boeiuh’, ‘Chilluh’ en ‘Pimpuh’ wordt dit nog eens een keer goed onder de loep genomen.
Ten eerste vind ik het een positieve insteek om in plaats van ‘de jeugd van tegenwoordig’ te bekritiseren, hen eens vanuit een andere hoek te belichten. Hierbij moet natuurlijk wel worden opgemerkt dat de schrijver zelf ook nog half en half tot de doelgroep behoort. De verklaringen die gegeven voor de passiviteit en desinteresse van de jongeren vind ik heel plausibel, en ik kan me goed voorstellen dat dit ook klopt. Wat jammer is, is dat de schrijver niet met echte bewijzen hiervoor komt, alleen met redeneringen die inderdaad zo ‘zouden kunnen zijn’.
Het boek zelf is verder leuk opgezet. Iedere keer wordt er een kleine scenario geschetst, waarna er een uitleg volgt van wat er nou precies gebeurde. Vervolgens wordt deze gebeurtenis geprobeerd te verklaren. Hierdoor wordt de lezer telkens goed bij de les gehouden, en is de stof makkelijker te verwerken. Bovendien leveren de scenario’s een leuke en grappige bijdrage, in plaats van alleen droge redeneringen.
In het boek wordt er ontzettend veel gebruik gemaakt van metaforen en relatief moeilijk woordgebruik. Door de soms overdreven ‘vocabulaire’ woorden lijkt het alsof de schrijver wilt laten zien dat hij over een extreem uitgebreide vocabulaire bezit. Verder zijn de metaforen in het begin vaak leuk, maar naar mate het boek vordert wordt het erg vermoeiend om continue te moeten schakelen tussen ‘werkelijkheid’ en stijlfiguur, wat het lezen niet prettiger maakt.
Zonder te weten voor welke doelgroep dit boek is geschreven, vind ik het zelf wel een aanrader. Het is goed dat het boek niet langer is als dat het nu is, anders werd het eindoordeel minder positief. Voor volwassenen is dit een mooie kans om de jongeren eens vanuit een ander perspectief te bekijken, en wellicht een aantal vragen beantwoord te zien. Voor jongeren zelf is dit inhoudelijk een bijzonder interessant boek, ook voor middelbare scholieren. Een bijzonder grote barrière hierbij is echter het taalgebruik, waarvan ik denk dat de gemiddelde middelbare scholier er niet doorheen komt. Uiteindelijk is dit boek zeker de moeite waard om eens een keer door te lezen.
