DELETE, DELETE, DELETE

Das mooi kut, dan

Investeer je tienduizend euro in een reclamecampagne met ‘hippe’ nieuwe media, is je respons zo laag dat ie nauwelijks meetbaar is. Kut? Lijkt me wel.

Want het lijkt tegenwoordig steeds moeilijker om een reclameboodschap over te dragen op jongeren. En dan bedoelen we de categorie 13- tot 25 jarigen. Wat hierbij opvalt is dat vooral nieuwe media het slecht doen. Oude media zijn vaak ook geen hoogschieters, maar brengen het er beter vanaf dan de nieuwe communicatievormen.

En dat is vreemd. Want de jeugd heeft zich massaal gestort op nieuwe vormen van media, zoals mobiele telefoons, SMS, internet, MSN, MP3-spelers, Bluetooth, POD-en VODcasts, iPODs, draagbare DVD-spelers, laptops en wat al niet.

Dus nieuwe media kunnen we maar direct het best opgeven? Zo erg is het nou ook weer niet allemaal. Natuurlijk is het vreemd dat wanneer de jeugd zo open staat voor nieuwe middelen (en er zelfs naar op zoek gaat!), deze een boodschap zo slecht overbrengen. Toch zijn er wel een aantal verklaringen voor te vinden.

Nee, oude media, dat is wat

Oké, vreemd. Maar wat is dan de reden waarom een boodschap via oude media beter aanslaat, dan een boodschap via nieuwe media. Je krijgt per dag sowieso al een belachelijke hoeveelheid informatie op je dak, dus waarom zit er dan verschil tussen het overbrengen via oude, of nieuwe media?

Verschil zit ‘m in de vluchtigheid van het medium. Nieuwe media zijn vaak gemaakt voor gemak en snelheid. Verwacht dus niet van een 17-jarige jongen, dat ‘ie uitgebreid een webbanner gaat lezen. Of dat een 15-jarig meisje even goed de tijd neemt om erachter te komen wat er links van haar MSN-scherm nou knippert. Ze zit midden in een gesprek, verdomme!

Maar oude media zijn vaak voor langere periode beschikbaar. Zie je direct in de prijs terug. Ooit een banner gehuurd voor €10.000 per maand? Nee, lijkt me ook niet. Het feit dat oude media langer beschikbaar zijn, betekent dus ook dat de gebruiker een langere tijd heeft om er aan blootgesteld te worden.

Maar internet dan?, hoor ik je denken. Die jongeren doen toch niets anders? Kan wel zo zijn, maar denk je nou zelf dat ze uren achter elkaar op één webpagina doorbrengen alsof ze een boek lezen? Nee dus. Hier klikken, daar klikken. Niet alleen webpagina’s, maar ook MSN staat aan, dus ze praten met vrienden. Webradio staat aan, en als het verkeerde nummer wordt gedraaid wordt er ook ff snel geklikt. Komt er een prijsvraag langs, dan is ‘t snel sms-en, anders is de prijs weg. En trouwens, als je achteraf hoort dat ‘t programma toch best leuk was, download je toch de POD-cast?

En huiswerk? Doe je tussendoor, je PC staat toch al aan. Kun je tenminste direct je rooster checken, en hulp vragen aan je klasgenoten. Zijn toch allemaal online.

En dan komt jouw reclameboodschap. Niet dus. Want tegen die tijd zijn ze al weer vier keer verder. En groot gelijk. Ze gebruiken nieuwe media waarvoor ze ontworpen zijn: snel en als wegwerpproduct.

Zuip met mate, spam met mate!

Tienduizend media, en het liefste tegelijk! Lekker spammen die handel. En als het niet via nieuwe media lukt, doen we het crossmediaal! Komen ze er helemaal niet meer onderuit, en heb je zeker resultaat. Of niet.

Want wat was één van de eerste functies van je mailbox? Juist: spamfilter. En wat doen jongeren? Spam filteren! Groot gelijk. Wat moet je met zo’n idiote hoeveelheid informatie, geef ze liever iets waar ze wat aan hebben. Doe je dat goed, heb je ook niet veel nodig. Zuip je te veel krijg je een kater, spam je te veel, wordt je gefilterd.

Ligt gewoon aan de jeugd

Het interesseert ze gewoon niet. Wat boeit hun jouw reclameboodschap nou? Ze zijn al nergens voor te porren, en dan krijgen ze ook nog eens meer dan drieduizend reclame boodschappen per dag op hun dak. Het lijkt wel of er drieduizend kinderen tegelijk iets van je willen, terwijl je een hekel hebt aan kinderen.

Toch klopt dit niet, hoewel het helemaal niet onlogisch klinkt. Want wat houdt die jongeren nou bezig? We zagen het in de vorige alinea: contact met vrienden en klasgenoten, prijsvragen voor leuke dingen, en school. Genoeg items om op in te haken. Blijkbaar hebben ze dus wel ergens interesse voor.

Het probleem is dat de reclameboodschap niet de juiste eyecatchers bevat. Als een 16-jarige jongen eindelijk zijn scooterrijbewijs heeft, reken maar dat ‘ie op een banner klikt waarop staat ‘Gratis scooter’. En dit moet natuurlijk niet in lettertype 10 ergens achter z’n MSN gesprek staan. SMS die jongen!

“Hey Bart, leuk dat je net 16 bent joh! Wij van radio123 willen je graag deze scooter aanbieden voor je verjaardag. Ga naar de site, waar je ‘m zo kan checken! Fijne verjaardag nog enne.. rustig aan met de Breezers he “

En als onze Bart internet op z’n mobiel heeft, ben je helemaal binnen. Gebruik nieuwe media waar ze voor gebruikt zijn: snelheid en gemak. Natuurlijk heeft de jeugd interesses: ze communiceren toch ergens over? Doe lekker mee!

Noem je dat serieus?

Ouderen nemen vluchtige informatie niet serieus; jongeren nemen gelul niet serieus. Goed onthouden, want wat de jeugd wel wil is kort en krachtig. Zo zijn ze ingesteld. Als je het niet met één woord kunt verkopen, is het niet duidelijk wat je wil. Dat betekent niet dat jongeren zo maar alles aannemen. Door de hoeveelheid informatie is er zoveel kennis aanwezig, dat ze de neiging hebben alles te nuanceren. Een krachtige stelling is wat ze willen, maar zelf heeft de overload aan informatie diepe sporen achtergelaten. Niets nemen ze nog serieus. Wat wil je ook? CNN krijgt nieuws via de normale ‘burgerman’; niks professionele journalist. Zelf zetten jongeren de meest zinnige en onzinnige filmpjes online. Reclame wordt niet meer herkend als zinnig, en alle informatie wordt met wantrouwen bekeken.

En wat doen wij? Wij benaderen ze op een semi-losse manier, om net alsof te doen dat we erbij horen. We proberen een taal te spreken waarvan we niet weten wat de woorden betekenen. Dus de boodschap heeft geen serieuze inhoud, en wordt genegeerd, samen met alle andere bloggers-onzin.

Deal or no deal

Mate, interesse, focus. Lijkt simpel, is natuurlijk veel moeilijker. Deze principes moeten worden toegepast via media die onderhevig zijn aan continue verandering, en gebruikt worden voor wegwerpdoeleinden. En hoe maakt je nou reclame op een ontastbaar product dat slechts enkele seconden bestaat?

Mate: als je aan een bedrijf een order van duizenden producten weet te verkopen, zet je niet op ieder product je e-mailadres, maar geef je slechts een contactkaartje mee.

Interesse: geen gelul, maar informatie waar je iets aan hebt. Je probeert slechts één ding   aan één persoon te verkopen. Dan heb je ook maar één onderwerp om over te praten.

Focus: onmogelijk? Lijkt me sterk. Als er vijf Marieke’s in de winkelstraat lopen, en ik roep één keer hun naam, kijken ze alle vijf om. Zonder twijfel. Het magische toverwoord bestaat wel degelijk!

Conclusie?

MATE

INTERESSE

FOCUS

Interactieve Tekst

Week 6

Logos, Pathos, Ethos

Neem één stelling, en onderbouw die drie keer opnieuw, met iedere keer een ander soort argument (logos, pathos, ethos).

Stelling: Middelbare scholieren zijn niet zo lui als men vaak aanneemt

Logos

Als middelebare scholieren hun tijd moeten plannen in agenda’s, een mobieltjes hebben om altijd bereikbaar te zijn, en school & werk tegen elkaar moeten afwegen, hoe kunnen ze dan lui zijn?

Ethos

Ik zie het iedere dag bij mijn broertje en zusje. Mijn zusje heeft 8 lesuren per dag, maar is ook nog 2 uur per dag onderweg. Komt ze dan eindelijk thuis, dan moet ze haar huiswerk nog maken. Ik zelf was vroeger rond een uur of 3, 4 ’s middags thuis. Maar het lijkt erop dat dit steeds later wordt naarmate de scholieren jonger zijn. Want mijn zusje zit inmiddels in haar derde jaar en is om 4 uur, half 5 thuis. Mijn broertje is nog maar slechts een brugpiepertje, en is pas tussen half vijf en half zes thuis. Daarna maakt hij natuurlijk nog twee uur geconcentreerd zijn huiswerk, en daarna direct naar bed. Hij wil de volgende natuurlijk van half negen ’s morgens tot 4 uur ’s middags lekker fris op school doorbrengen. Pauzes kunnen ze eigenlijk ook maar beter afschaffen.

Pathos

U kunt zich toch niet voorstellen dat een tiener net zo veel uren moet maken als een volwassene, en vervolgens nog huiswerk moeten maken! Schokkend! En bovendien onterecht als u ze dan nog lui durft te noemen!

Centraal onderwerp

• - Onderwerp: n.a.v. http://blog.adformatie.nl/index.php/entries/jongeren-2007-nieuwe-media-ongeschikt-voor-jongerenreclame/ : nieuwe media ongeschikt voor reclamemiddel voor jongeren?
• - Media/marketing aspect: nieuwe media als reclamemedium
• - Relatie ‘Boeiuh’: jongeren die ergens weerstand tegen voelen
• - Motivatie: het is interessant dat een media die populair zijn onder jongeren, averechts werken als het gaat om reclame

Standpunt en argumenten:

• - Standpunt: oneens
• - Argumenten: nieuwe media kan wel goed werken als reclamemiddel, als het maar goed wordt ingezet

Betrokkenheid:

• - Verantwoording: het is vreemd dat populaire media informatie zo slecht overdragen
• - Belang: als men kan uitvinden waaraan dit ligt, kan men informatie/reclame boodschappen effectiever overdragen
• - Kennis: er is zo veel informatie dat men sowieso het grootste gedeelte vergeet, maar men zou verwachten dat nieuwe media effectiever zijn, wat niet het geval lijkt.
• - Emotie: er liggen hier kansen omdat nieuwe media steeds meer de toekomst bepalen, en wanneer men erachter komt hoe deze zo efficiënt mogelijk kunnen worden ingezet, kan het publiek beter worden bereikt

Beargumentering:

• - Argumenten voor: cijfers wijzen er op
• - Argumenten tegen: nieuwe media zijn een populair middel
• - Nadelen: zonder toegevoegde waarde geen opname boodschap
• - Ondersteunende feiten: hoe gerichter informatie is, hoe meer men er baat bij kan hebben
• - Voorbeelden: -

Aannames en drogredenen:

• - Aannames: nieuwe media zou effectiever moeten zijn, oude media zijn minder populair
• - Onderbouwing: nieuwe media heeft vaker een interactief element, dus er is vaak sprake van een ‘leer- & onhoudcurve’
• - Drogredeneringen: -
• - Andere mogelijke conclusies: -

Origineel:

Dit boek moet inzicht geven in ‘de jeugd van tegenwoordig’. Waarom doen ze niets? Waarom zijn ze zo passief? Ze tonen nergens interesse in, waarom? De schrijver probeert deze opvattingen te verklaren aan de hand van ‘praktijk voorbeelden’. Want is het eigenlijk wel zo dat het ‘de jeugd van tegenwoordig’ niets interesseert? Aan de hand van de kreten ‘Boeiuh’, ‘Chilluh’ en ‘Pimpuh’ wordt dit nog eens een keer goed onder de loep genomen.

Stijl 1:

De Sint heeft dit jaar gemerkt,

dat de jeugd wat minder hard werkt.

Ze zijn lui, ze zijn passief,

maar Piet zag geen motief?

Misschien hebben we ons vergist,

en is het gewoon een list

Maar ik weet wat, riep Piet toen,

we stoppen het boek ‘Boeiuh’, in hun schoen!

De Sint was erg blij met het idee,

want dat boek is helemaal oke

Stijl 2:

D jgd vn tgnwrdg lkt passf, mr wrm?T bk ‘Boeiuh’, gft hrvr n ddlk tlg, mt vl vrbldn t d prktk. Dt bk s ds zkr d mt wrd, ls j mr nzcht wl krgn n d jgd vn tgnwrdg!

Stijl 3:

Best wel lekker boekkie, voor als je ns n keer niks te doen hebt ofzo. Leest niet echt super, maar op zich wel handig op zo’n regenachtige dag. T gaat over de jeugd van tegenwoordig, dus das best actueel enzo. Kan ook best leuk zijn voor scholieren, t gaat namelijk ook n beetje over hun. Tis alleen best wel balen dat t er soms te lastige woorden worden gebruikt, maar verder is t best wel okey allemaal. Moet je maar es lezen

Interactieve Tekst

Week 3: Recensie

Boeiuh: het stille protest van de jeugd

Dit boek moet inzicht geven in ‘de jeugd van tegenwoordig’. Waarom doen ze niets? Waarom zijn ze zo passief? Ze tonen nergens interesse in, waarom? De schrijver probeert deze opvattingen te verklaren aan de hand van ‘praktijk voorbeelden’. Want is het eigenlijk wel zo dat het ‘de jeugd van tegenwoordig’ niets interesseert? Aan de hand van de kreten ‘Boeiuh’, ‘Chilluh’ en ‘Pimpuh’ wordt dit nog eens een keer goed onder de loep genomen.

Ten eerste vind ik het een positieve insteek om in plaats van ‘de jeugd van tegenwoordig’ te bekritiseren, hen eens vanuit een andere hoek te belichten. Hierbij moet natuurlijk wel worden opgemerkt dat de schrijver zelf ook nog half en half tot de doelgroep behoort. De verklaringen die gegeven voor de passiviteit en desinteresse van de jongeren vind ik heel plausibel, en ik kan me goed voorstellen dat dit ook klopt. Wat jammer is, is dat de schrijver niet met echte bewijzen hiervoor komt, alleen met redeneringen die inderdaad zo ‘zouden kunnen zijn’.

Het boek zelf is verder leuk opgezet. Iedere keer wordt er een kleine scenario geschetst, waarna er een uitleg volgt van wat er nou precies gebeurde. Vervolgens wordt deze gebeurtenis geprobeerd te verklaren. Hierdoor wordt de lezer telkens goed bij de les gehouden, en is de stof makkelijker te verwerken. Bovendien leveren de scenario’s een leuke en grappige bijdrage, in plaats van alleen droge redeneringen.

In het boek wordt er ontzettend veel gebruik gemaakt van metaforen en relatief moeilijk woordgebruik. Door de soms overdreven ‘vocabulaire’ woorden lijkt het alsof de schrijver wilt laten zien dat hij over een extreem uitgebreide vocabulaire bezit. Verder zijn de metaforen in het begin vaak leuk, maar naar mate het boek vordert wordt het erg vermoeiend om continue te moeten schakelen tussen ‘werkelijkheid’ en stijlfiguur, wat het lezen niet prettiger maakt.

Zonder te weten voor welke doelgroep dit boek is geschreven, vind ik het zelf wel een aanrader. Het is goed dat het boek niet langer is als dat het nu is, anders werd het eindoordeel minder positief. Voor volwassenen is dit een mooie kans om de jongeren eens vanuit een ander perspectief te bekijken, en wellicht een aantal vragen beantwoord te zien. Voor jongeren zelf is dit inhoudelijk een bijzonder interessant boek, ook voor middelbare scholieren. Een bijzonder grote barrière hierbij is echter het taalgebruik, waarvan ik denk dat de gemiddelde middelbare scholier er niet doorheen komt. Uiteindelijk is dit boek zeker de moeite waard om eens een keer door te lezen.

Interactieve Tekst

Week 3

Weblog

http://www.molblog.nl/

Doel

Informatie uitwisselen met mensen in het vakgebied van marketing en alles daar omheen. Dit gebeurt in samenwerking met Dutch Cowboys en Marketing Online.

Visual

De beginpagina van het blog is te DRUK! Ik wordt er gek van en weet niet waar ik het zoeken moet! In de horizontale header staan al twee menu’s (waarvan één heel uitgebreid) boven elkaar, en rechts staan er nog eens twee naast elkaar. Dat zijn in totaal vier menu’s rijen met items die men direct kan gebruiken. Erg storend!

Rubrieken

-         Home

-         Online

-         Search

-         E-mail

-         Mobile

-         Weblog

-         Crossmedia

-         iTV

-         Marketing

-         Media

-         Merken

-         Trends

-         Top of flop

-         Achtergrond

-         Innovatie

-         Onderzoek

-         Design

-         Boeken

-         Direct Marketing

-         Narrowcasting

-         MVO Marketing

-         PR

Bezoekers

Er wordt wel voldoende gereageerd op de verschillende artikelen die zijn gepost. Bij sommige zijn dat er natuurlijk meer als bij andere, maar vindt zichtbaar activiteit plaats. Het is dus niet één van de ‘verlaten’ weblogs zoals er zo veel zijn, maar een blog waar  daadwerkelijk iets gebeurd.

header 1 (boven) OF header 2 (beneden)

Concept klassenblog: -          Doelgroep: studenten media, communicatie, marketing (HBO &WO)-          Inhoud: hot-items, onderwerpen/vakken binnen opleiding, handige links, ‘ontwikkelingen’, must-have’s/see’s, ‘samenwerking’-          Naam: No shit – Wisecrack – Netwise —  da’s handig – react – landscape —

-          Subtitel: creating the new media age

Massahysterie, misleiding, conflict: allemaal het gevolg van informatie. In plaats van het bieden van een oplossing, levert informatie meer problemen op dan dat ze oplost. Waarom? Het bieden van informatie geeft mensen de kans om extreme gedachten verder te ontwikkelen, en het levert wrijvingen en conflict op wanneer met het niet met elkaar eens is. Bovendien kan het gebruikt worden om te misleiden en zelfs als er geen kwade bedoelingen in het spel zijn, kan het op verschillende manieren worden geïnterpreteerd. 

Vooruitgang, ontwikkeling, groei: allemaal het gevolg van informatie. In plaats van het ‘dom’ houden van mensen, is het informeren van mensen een praktische manier om tot overeenstemming te komen. Informatie biedt mensen een referentiekader en platform waarmee men een mening kan vormen. Wanneer deze informatie wordt uitgewisseld wordt er ruimte gemaakt voor begrip en samenwerking, en het geheel is meer als de som der delen. Informatie geeft mensen dus een kans zichzelf en  anderen in te lichten, en op een overeenstemmende basis samen iets tot stand te kunnen brengen.

Schrijven is: de kogel die je afvuurt op je doel

Luisteren is: je echte spiegelbeeld vinden in een spiegelhuis

Lezen is: gokken. Je weet niet waar je aan begint, en hoopt op winst

Spreken is: als extreme sports. Hoe onzinniger, hoe groter de kick

————————–

Het opstarten duurt eeuwi, maar daarna heb ik direct beschikking over alle mogelijkheden. Ik ben continue bezig, maar als de stroom uitvalt dan houdt alles direct op. Er zijn ontzettend veel functies, maar ik kan me er met één bezig houden. Ik ben blij als ik achter mijn laptop zit, maar net zo blij als ik er eindelijk mee kan stoppen. De enige zekerheid is dat je niet weet of je beter af bent met, of zonder dit geweldig onmogelijk apparaat.

pd_eindverslagfinal.doc